Συγκλειση

Σύγκλειση είναι η επαφή των δοντιών της άνω και της κάτω γνάθου. Είναι μια σύνθετη λειτουργία στην οποία συμμετέχουν όλα τα στοιχεία του στοματογναθικού συστήματος: οι δύο γνάθοι με τα δόντια, οι μύες του προσώπου, της κεφαλής και του τραχήλου καθώς και οι κροταφογναθικές διαρθρώσεις. Τα δόντια της πάνω και της κάτω γνάθου είναι τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο, σε σχήμα τόξου, έτσι ώστε να εφάπτονται μεταξύ τους σχηματίζοντας τον οδοντικό φραγμό.

Τι είναι η Κεντρική σύγκλειση

Η κάτω γνάθος, κατά τη λειτουργία της, κινείται σε διάφορες θέσεις. Έτσι, η επαφή των δοντιών των δύο γνάθων (σύγκλειση) μπορεί να γίνει σε διάφορες θέσεις.

 

Η θέση όπου έχουμε τις περισσότερες επαφές μεταξύ των δοντιών όταν κλείνουμε τα δόντια ονομάζεται Κεντρική Σύγκλειση και είναι εκείνη που μας απασχολεί περισσότερο. Θεωρούμε ότι η κεντρική σύγκλειση είναι κακή, όταν δεν εφάπτονται όλα τα πίσω δόντια με την ίδια δύναμη, είτε λόγω του ότι τα δόντια είναι «στραβά», δηλαδή με ορθοδοντικά προβλήματα, είτε λόγω κακών σφραγισμάτων ή προσθετικών εργασιών.

Ανωμαλίες σύγκλεισης

Ο όρος για την περιγραφή των δοντιών και των γνάθων που δεν ταιριάζουν σωστά ονομάζεται ανωμαλία σύγκλεισης. Οι ανωμαλίες των δοντιών μπορούν να εμφανίζονται ανεξάρτητα (οδοντικές) ή να συνυπάρχουν με ανωμαλίες των γνάθων (σκελετικές ανωμαλίες).

 

Σταυροειδής σύγκλειση προκύπτει όταν η επάνω και η κάτω γνάθος δεν είναι σωστά ευθυγραμμισμένες. Συνήθως, δημιουργείται όταν ένα ή περισσότερα από τα επάνω δόντια κλείνουν στο εσωτερικό (πιο μέσα) των κάτω δοντιών και μπορεί να συμβεί τόσο στο εμπρός μέρος (πρόσθια σταυροειδής σύγκλειση) όσο και στα πλάγια του στόματος (οπίσθια σταυροειδής σύγκλειση).

Αρνητικές συνέπειες κακής κεντρικής σύγκλεισης

Υπάρχουν 3 βασικές κατηγορίες ανωμαλιών σύγκλεισης:

 

Στην Ιη Τάξη τα δόντια των δύο γνάθων βρίσκονται σε σωστή μεταξύ τους σχέση αλλά έχουν συνωστισμό ή κενά διαστήματα ή είναι γενικά ακανόνιστα (εμφανίζουν οδοντικές ανωμαλίες).
Στην ΙΙη Τάξη τα επάνω δόντια ή/και η γνάθος φαίνονται να βρίσκονται πιο μπροστά από τα κάτω (προγναθισμός άνω γνάθου).
Στην ΙΙΙη Τάξη τα κάτω δόντια η/και η γνάθος φαίνονται να είναι πιο μπροστά από τα επάνω (προγναθισμός κάτω γνάθου).

Η κακή σύγκλειση προκαλεί δυσκολία στη μάσηση, κάτι που μπορεί να μην είναι αντιληπτό –λόγω της συνήθειας– από τον πάσχοντα, ο οποίος υιοθετεί εναλλακτικούς τρόπους μάσησης. Έτσι προκαλούνται:

 

  • Αυξημένες πιέσεις σε συγκεκριμένα δόντια και αύξηση του κινδύνου να σπάσει κάποιο δόντι ή σφράγισμα.
  • Αυξημένες πιέσεις στις γνάθους και τους μύες (αυτό ονομάζεται βρυγμός των γνάθων) με συνέπεια το  χρόνιο προσωπικό πόνο ή χρόνιους πονοκέφαλους.

 

Όταν συνυπάρχουν και ορθοδοντικά προβλήματα δημιουργούνται επιπρόσθετα προβλήματα:

  • Δυσκολεύουν τον καθαρισμό των δοντιών, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης τερηδόνας και ουλίτιδας
  • Μειώνουν τη μασητική ικανότητα
  • Επηρεάζουν αρνητικά την εξωτερική εμφάνιση του ατόμου, προκαλώντας ανασφάλεια και ψυχολογικό βάρος

 

Γιατί είναι σημαντική η αποκατάσταση της σύγκλεισης

Με την ορθοδοντική θεραπεία επιδιώκουμε να αποκαταστήσουμε τις σωστές σχέσεις των δοντιών και των γνάθων. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζουμε την άρτια και φυσιολογική λειτουργία του στοματογναθικού συστήματος και τη μακροζωία του. Βέβαια, υπάρχουν και περιπτώσεις ορθοδοντικών, κυρίως ενηλίκων, ασθενών που η πλήρης αποκατάσταση της σύγκλεισης δεν είναι εφικτή. Αυτό δε χαρακτηρίζεται αυτόματα και πρόβλημα γιατί οι ενήλικες έχουν προσαρμόσει με το πέρασμα του χρόνου τη λειτουργία της μάσησης στη νέα, διαφορετική σύγκλειση.

 

Σκοπός της Ορθοδοντικής είναι η κατά το δυνατόν πιο έγκαιρη διάγνωση και αποκατάσταση των συγκλεισιακών και λειτουργικών σχέσεων και της υγείας στη στοματική κοιλότητα αλλά και η απόδοση της ιδανικής αισθητικής των δοντιών και του χαμόγελου.